Zaznacz stronę
Londyn

Londyn

utworzone przez | gru 28, 2025 | Zjednoczone Królestwo

Londyn

5-9 grudnia 2025

Halo halo, tu Londyn…

nie ma blondi a ja nie blondyn… w końcu po latach podróżowania, zwiedzeniu 40 mniej i bardziej egzotycznych krajów świata w końcu udało mi się trafić do Londynu.

Dzień 1 –przylot, muzeum i Harrods

Dzień rozpoczął się bardzo wcześnie – o 5:30 byliśmy na lotnisku w Warszawie. Wylot do Londynu nastąpił o 7:35, a lądowanie o 9:35 czasu lokalnego.

Po przylocie pojechaliśmy do mieszkania, aby zostawić bagaże.

Pierwszym punktem zwiedzania było Natural History Museum, jedno z największych muzeów przyrodniczych w Europie, znane z galerii dinozaurów, ewolucji oraz zbiorów minerałów.

Po wyjściu z muzeum pojechaliśmy pod Harrods, aby zobaczyć świąteczne iluminacje na fasadzie budynku. Następnie wróciliśmy do mieszkania piętrowym autobusem miejskim.

Dzień 2 –City of London, mosty i świąteczne ulice

Dzień rozpoczęliśmy od dojazdu na stację Bank. Stamtąd spacerem przeszliśmy przez London Bridge w kierunku Borough Market, gdzie zrobiliśmy przerwę na pączki.

Następnie skierowaliśmy się w stronę Tower Bridge. Przeszliśmy przez most pieszo i podeszliśmy pod Tower of London, bez zwiedzania wnętrz.

Kolejnym punktem był Horizon 22 – darmowy punkt widokowy w City, oferujący bardzo dobrą panoramę centrum Londynu.

Po zejściu udaliśmy się na obiad do Leadenhall Market, a następnie spacerowaliśmy ulicami centrum. 6 grudnia część z nich była zamknięta dla ruchu samochodowego i udekorowana świątecznymi iluminacjami, m.in. Regent Street i Oxford Street.

Dzień 3 – Pałac Buckingham, park, gwardia królewska i Chinatown

Tego dnia nie zdążyliśmy na zmianę warty pod Pałacem Buckingham, ponieważ odbyła się wcześniej. Po przejściu przez St. James’s Park zobaczyliśmy natomiast zmianę warty przy Royal Horse Guards, gdzie stacjonuje konna gwardia królewska.

Następnie pojechaliśmy w okolice Westminsteru, jednak w trakcie spaceru zaczęło padać. Po obiedzie udaliśmy się do Chinatown, gdzie spędziliśmy resztę dnia.

Dzień 4 –angielskie śniadanie, Westminster, London Eye i Camden

Dzień rozpoczęliśmy od klasycznego brytyjskiego śniadania w pubie Wetherspoon w okolicy Waterloo.

Po śniadaniu przeszliśmy pod Pałac Westminsterski i Big Ben, aby zrobić zdjęcia. W tym miejscu były bardzo duże kolejki do charakterystycznych budek telefonicznych z widokiem na wieżę zegarową.

Następnie odbył się zaplanowany przejazd London Eye. Po nim pojechaliśmy na stację King’s Cross, gdzie znajduje się peron 9 i 3/4 – zdjęcia robiliśmy przy ścianie wejścia na peron.

Kolejnym punktem było Camden Town, gdzie zjedliśmy posiłek na Camden Market, a następnie wróciliśmy autobusem do mieszkania.

Dzień 5 –Royal Albert Hall, Notting Hill, Paddington i powrót

Rano pojechałem pod Royal Albert Hall, znaną salę koncertową. Następnie wracałem pieszo przez Kensington Gardens, mijając Albert Memorial oraz Kensington Palace. Następnie przeszliśmy się na Notting Hill by kupić pamiątki i udaliśmy się na Paddington Station, gdzie odwiedziliśmy sklep z gadżetami związanymi z misiem Paddingtonem.

O 15:00 pojechaliśmy na lotnisko. Wylot z Londynu odbył się o 18:20, a przylot do Warszawy o 22:00.

Nadrenia

Nadrenia

utworzone przez | sie 10, 2025 | Niemcy

Nadrenia

26-27 lipca 2025

40 urodziny w podróży

Na 40 urodziny brat zabrał mnie na weekendową wycieczkę do Niemiec. Naszym celem było zobaczenie Katedry w Akwizgranie, jednej z Pereł Architektury, którą znamy z gry Forge of Empires. W okolicy znaleźliśmy też inną atrakcję. Pociąg podwieszany w miejscowości Wuppertal.

Dzień 1 –Wuppertal – Kolonia – Akwizgran

Wraz z bratem w sobotni poranek polecieliśmy do Dortmundu. Z lotniska przeszliśmy spacerem na pobliski dworzec kolejowy i kupiliśmy bilet dobowy na pociągi, który dał nam swobodę przemieszczania się przez cały dzień.

Pierwszym celem było Wuppertal – miasto znane z niezwykłego środka transportu, jakim jest podwieszany pociąg Schwebebahn. Wagoniki suną nad rzeką, a widok z tylnego okna potrafi zahipnotyzować. Jazda jest lekko bujająca, ale w tym właśnie tkwi jej urok. Dojechaliśmy do dwóch krańcowych stacji, aby zobaczyć, jak wagony pokonują zakręty na pętlach. Po krótkim spacerze i posiłku ruszyliśmy w dalszą drogę.

 

Następnym przystankiem był Akwizgran. Odwiedziliśmy słynną katedrę – zarówno z zewnątrz, jak i od środka. To miejsce robi wrażenie swoim monumentalnym wnętrzem i historią. Obok katedry obejrzeliśmy ratusz, a potem przeszliśmy się do parku. Obiad zjedliśmy w restauracji „Pod Złotym Jednorożcem”, skąd ruszyliśmy w dalszy spacer po urokliwych uliczkach starego miasta. Nie mogliśmy wyjechać bez zakupu lokalnego przysmaku – pierników Aachener Printen. Wieczorem wróciliśmy do Kolonii, gdzie mieliśmy nocleg.

Dzień 2 –Kolonia

Niedzielny poranek rozpoczęliśmy od śniadania w hotelu, po czym skierowaliśmy się ku katedrze w Kolonii. Najpierw kupiliśmy pamiątki, a o godzinie 12 uczestniczyliśmy we mszy świętej. Potem przyszedł czas na wejście na wieżę katedry – zadanie wymagające kondycji, ale widoki na miasto były tego warte. Mimo wcześniejszych prognoz deszczu, pogoda okazała się idealna przez cały dzień.

Popołudnie spędziliśmy w muzeum fabryki czekolady, gdzie mogliśmy zobaczyć proces jej powstawania i oczywiście spróbować świeżo przygotowanych smakołyków. Następnie przeszliśmy się promenadą nad Renem, gdzie trwał pchli targ z licznymi stoiskami kulinarnymi i różnościami. Na koniec wróciliśmy do hotelu po plecak i pociągiem udaliśmy się do Dortmundu, skąd odlecieliśmy do domu.

To był intensywny, ale niezwykle udany weekend – pełen ciekawych miejsc, nowych wrażeń i dobrego jedzenia. Idealny na uczczenie okrągłych urodzin.

Madagaskar

Madagaskar

utworzone przez | cze 20, 2025 | Madagaskar

Madagaskar

W krainie lemurów i baobabów – Itaka

8 – 16 czerwca 2025

Czterdzieści krajów przed czterdziestką 

Kiedyś postanowiłem, że przed czterdziestymi urodzinami zwiedzę czterdzieści krajów. Pomysł może szalony, ale przez lata udało się go zrealizować. I właśnie Madagaskar stał się tym czterdziestym – miejscem, gdzie chciałem zakończyć tę symboliczną podróż. Szukałem czegoś epickiego na zakończenie i udało się – egzotyka, przyroda, ocean, coś zupełnie innego niż dotąd. Idealne zakończenie mojej czterdziestki przed czterdziestką.

Dzień 0 – Wylot z Warszawy

Podróż zaczęła się na lotnisku Okęcie w Warszawie. Na szczęście lot choć długi to był bezpośredni, więc uniknąłem męczących przesiadek. Samolot miał wystartować o 19:30, ale niestety paliwa nie dowieźli na czas i zrobiło się opóźnienie. Ostatecznie siedziałem w Dreamlinerze około 20:20. Lot trwał 9 godzin i 20 minut. Po wylocie dostaliśmy kolację a o 4 rano śniadanie. Na szczęście udało mi się trochę zdrzemnąć.

Dzień 1 – Przylot na Nosy Be

Wylądowaliśmy na Nosy Be około 7:30 rano. Małe, nieco obskurne lotnisko przywitało nas ciepłem i parną atmosferą. Wentylatory pod sufitem były zbawienne. 

Po odebraniu bagażu dałem go do samochodu, który zawiózł go do hotelu. Sam pojechałem innym busem. Vanilla Hotel, w którym się zatrzymałem miał wysoki standard, pyszne jedzenie i piękną plażę. Po tych wszystkich objazdówkach gdzie nocowałem w średnich hotelach tu było jakby luksusowo. Kolejnym nietypowym dla obiazdówek elementem było to, że prawie wszytkie noce spędziłem w tym jednym hotelu.  Obiad w formie szwedzkiego bufetu na tarasie z widokiem na ocean – coś pięknego. Po jedzeniu czas na plażowanie: leżak, woda, relaks.

Wieczorem lokalny zespół grał, śpiewał i tańczył. Kolacja z ogromnym wyborem, w tym frytki z banana, manioku, sałatka z zielonych bananów, grillowane ośmiorniczki. Potem jeszcze raz wyszedłem na plażę – spróbowałem fotografować gwiazdy. Niestety pełnia księżyca rozjaśniała niebo, więc nie udało mi się zrobić takiego zdjęcia jak chciałem.

Dzień 2 –Święte drzewo, Lemuria Land i plaża Andilana

Rano krótki spacer po plaży, kilka zdjęć, śniadanie z widokiem na ocean i ruszyliśmy na zwiedzanie wyspy. Najpierw odwiedziliśmy tzw. święte drzewo Malgaszów. By się do niego zbliżyć, musieliśmy założyć kolorowe przepaski i zdjąć buty. Drzewo okazało się plątaniną gałęzi, korzeni i lian – podobno przyrastają metr miesięcznie. Obok znajdowało się malutkie muzeum z kilkoma zdjęciami i eksponatami. Największą atrakcją okazały się jednak… małe kotki.

Później pojechaliśmy do Lemuria Land, gdzie zobaczyłem zwierzęta i rośliny występujące tylko na Madagaskarze. Król Julian dosłownie jadł mi z ręki! Kameleon zmieniający kolor też zrobił wrażenie. Zwiedziliśmy też destylarnię olejków ylang-ylang – intensywny zapach unosił się wszędzie.

Po drodze zatrzymaliśmy się w Andoany – spacer przez lokalny bazar pełen życia i kolorów, a potem obiad w jednym z hoteli. Na deser – plaża Andilana, uważana za najpiękniejszą na wyspie. Czas na kąpiel w oceanie i spacer po białym piasku. Dzień zakończyliśmy na Mont Passot, gdzie zachód słońca z punktu widokowego był absolutnie magiczny. Powrót do hotelu, kolacja, odpoczynek.

Dzień 3 – Transfer na Madagaskar i Park Ankarana

Wczesne śniadanie, szybka łódź i transfer na główną wyspę Madagaskaru. Ruszyliśmy na północ – po nowej drodze, którą w wielu miejscach dopiero budują. Raz asfalt, raz żwir i ciężkie maszyny budowlane. Na obiad zatrzymaliśmy się przy parku narodowym – pierwszy raz w życiu jadłem kraba, ale nie zachwycił mnie.

Potem ponad sześciokilometrowy spacer po Parku Ankarana. Towarzyszyła nam czwórka lokalnych przewodników – jeden na początku, jeden w środku, jeden na końcu i jeden tuż przed grupą, który wypatrywał zwierząt. Lemury, kameleony, gekony, tropikalna flora. W końcu las ustąpił miejsca ostrym skałom i wiszącym mostkom. Widoki niesamowite, choć upał dawał się we znaki. Wieczorem dotarliśmy do hotelu w Ambilobe – wysoki standard, ogromny pokój, choć widok z balkonu niezbyt ciekawy… ale timelaps jest.

Dzień 4 – Plantacja kakao i powrót na Nosy Be

Rano szybki spacer po mieście – bieda, kurz, ale życie tętniło na ulicach. Po śniadaniu odwiedziliśmy plantację kakao. Przewodnik opowiedział nam nie tylko o kakao, ale i pieprzu, wanilii, suszeniu, przetwarzaniu i uprawach. Spróbowałem świeżego pieprzu i kakao – świeże owoce jada się tylko dla miąższu otaczającego pestkę. Wąchałem trawę cytrynową, cynamon, kurkumę i inne, których nazw nie zapamiętałem. Po pysznym obiedzie na plantacji, szybka łódka zabrała nas z powrotem do hotelu na Nosy Be.

Dzień 5 – Przejażdżka quadem po wyspie

Dziś przyszedł czas na quady! Przewodnik poprowadził mnie przez wąskie uliczki miasteczka, przez plantacje aż do malowniczego wodospadu, pod którym popływałem. Później jechaliśmy przez pola i lasy do odosobnionej wioski, gdzie zobaczyłem pola ryżowe – niestety suche o tej porze roku. Mijałem lokalnych mieszkańców i czułem zapach ognisk. Choć wycieczka nie należała do tanich, pozwoliła mi poczuć Madagaskar na nowo – z innej perspektywy niż zza szyby busa. Wiatr, słońce i ludzie byli na wyciągnięcie ręki. Po czterech godzinach wróciłem do hotelu – obiad, relaks na plaży, kolacja i wieczorne gwiazdy.

Dzień 6 – Trzy wyspy: Nosy Komba, Nosy Tanikely, Nosy Sakatia

Rano wsiedliśmy do busa, który zawiózł nas do portu. Dziś wycieczka łodzią na trzy wyspy. Najpierw Nosy Komba – spotkanie z lemurami, wężami i żółwiami. Można było też zobaczyć, jak żyją lokalni mieszkańcy.

Później Nosy Tanikely – krystaliczna woda, snorkeling i podziwianie rafy. Chwilę później relaks na plaży. Na koniec Nosy Sakatia – piękne otoczenie, pyszny obiad i wypoczynek. Potem wróciliśmy na hotelową plażę.

Dzień 8 – Rajska Nosy Iranja

Ostatni pełny dzień wycieczki – wyjazd na Nosy Iranja. To jedna z tych miejscówek, które wyglądają jak z pocztówki. Największą atrakcją była grobla łącząca dwie wyspy, którą można przejść tylko podczas odpływu. Krystalicznie czysta, płytka woda rozciągała się setki metrów od brzegu. Wspiąłem się na punkty widokowe, by zobaczyć groblę z góry – niesamowite widoki. Obiad zjedliśmy pod wiatą, w cieniu palm. Wokół stragany z pamiątkami, kolorowe materiały i domy lokalsów. Wszystko w ciepłych promieniach słońca. Ciężko było uwierzyć, że to wszystko naprawdę.

Madagaskar urzekł mnie swoją dzikością, serdecznością ludzi i niepowtarzalną przyrodą. To była podróż, którą zapamiętam na długo.

Teraz chwila przerwy i trzeba by pomyśleć o kolejnym marzeniu…

Bałkany

Bałkany

utworzone przez | maj 11, 2025 | Albania, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja, Czarnogóra, Macedonia Północna, Serbia, Słowenia

Bałkany

Czas na Bałkany – Rainbow

26 kwietnia – 5 maja 2025

To już prawie 40 krajów

Realizując mój plan odwiedzenia 40 krajów przed czterdziestką, zdecydowałem się wziąć udział w objazdowej wycieczce po Bałkanach z biurem podróży Rainbow. Wprawdzie planowałem inną, ale nie doszła do skutku z braku chętnych i zamieniłem na „Czas na Bałkany” w tym samym terminie. To intensywny program, który mozwolił mi w krótkim czasie poznać wiele miejsc, kultur i historii. W ciągu dziesięciu dni odwiedziłem siedem krajów: Serbię, Macedonię Północną, Albanię, Czarnogórę, Chorwację, Bośnię i Hercegowinę oraz Słowenię. Każdy dzień przynosił nowe wrażenia i kolejne „odhaczone” państwo na mojej liście. No prawie każdy, bo w Czarnogórze, Albani i Bośni i Hercegowinie byłem już wcześniej ale ponowna wizyta pozwoliła mi uzupełnić magnesy i pocztówki, których poprzednim razem jeszcze nie zbierałem.

Dzień 1 – Wyjazd i podróż do Belgradu

Wyjazd rozpoczął się z Dworca Zachodniego w Warszawie. Autokar Rainbow ruszył punktualnie o 11:00. Po południu dojechaliśmy do Pawłowic gdzie był punkt przesiadkowy. Autokary z różnych zakątków Polski spotkały się tu by wymienić się pasażerami i ruszyć dalej na różne wycieczki na południe Europy. My przez Słowację i Węgry ruszyliśmy w nocną trasę w kierunku Serbii. 

Dzień 2 – Belgrad – Serbia

Wczesnym rankiem dotarliśmy do Belgradu. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od majestatycznej cerkwi św. Sawy, jednej z największych prawosławnych świątyń w Europie. Następnie spacer z przewodnikiem przez miasto – twierdza Kalemegdan z pięknym widokiem na Dunaj i Sawę, cerkiew św. Michała oraz główna ulica Knez Mihailova. W czasie wolnym udało mi się zajrzeć do kościoła katolickiego. Po drodze zobaczyłem przejśćie dla pieszych takie jakie widywałem w japonii, czyli z pasami też po przkątnej skrzyżowania. Po południu ruszyliśmy w kierunku Macedonii i zatrzymaliśmy się na nocleg niedaleko granicy.

Dzień 3 – Skopje i wieczorek macedoński

Rano wyruszyliśmy do stolicy Macedonii – Skopje. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od pomnika Aleksandra Macedońskiego i placu centralnego. Spacerowaliśmy po starówce, przeszliśmy przez kamienny most i podziwialiśmy kontrast pomiędzy monumentalnymi budowlami a osmańskimi wpływami. Zobaczyłem Caravanseraj oraz  miejsce upamiętniające dom, w którym urodziła się Matka Teresa z Kalkuty. W czasie wolnym zobaczyłem też muzeum jej poświęcone i znajdującą się w nim kaplicę. Następnie pojechaliśmy w kierunku Jeziora Ochrydzkiego, gdzie dotarliśmy wieczorem. Po zakwaterowaniu w hotelu czekała na nas kolacja a następnie w ramach fakultetu wieczorek macedoński z muzyką na żywo i tańcami.

Dzień 4 – Zwiedzanie Ochrydy i rejs po Jeziorze Ochrydzkim

Tego dnia rozpoczęliśmy zwiedzanie Ochrydy z przewodnikiem. Przeszliśmy przez centrum miasta, zobaczyliśmy m.in. antyczny teatr i kilka cerkwi. W czasie wolnym zjadłem pyszną zupę rybną z pieczywem i aromatyczną pastą czosnkową. 

Następnie odbył się rejs po krystalicznie czystych wodach Jeziora Ochrydzkiego – woda zawdzięcza swoją przejrzystość filtrowaniu przez wapienne skały z położonego wyżej jeziora. Zatrzymaliśmy się przy zrekonstruowanej wiosce na palach – to miejsce zrobiło na mnie największe wrażenie podczas całej wycieczki. Ale nie na długo bo chwilę później rejs zakończył się przy klasztorze św. Nauma, gdzie zwiedziliśmy cerkiew i udaliśmy się do malowniczych źródeł skąd wybija woda wpływająca do Jeziora Ochrydzkiego. I to jest jedno z tych miejsc na Ziemi do których chętnie bym wrócił. Rejs łódeczką po wodach skąd wybija źródło był po prostu bajeczny. Woda była tak krystalicznie czysta, że aż postanowiłem zanurzyć telefon i aparat by nagrać choc trochę widoku pod wodą… spokojnie oba sprzęty mają się dobrze.

Dzień 5 – Bitola i Park Narodowy Galicica

Tego dnia udaliśmy się do Bitoli. Po drodze odwiedziliśmy lokalny skansen z ekspozycją narzędzi i strojów ludowych oraz fantazyjnie udekorowany dom. W Bitoli zobaczyliśmy ruiny Heraklei – starożytne mozaiki i amfiteatr. Był też czas na kawę i spacer po centrum. W Parku Narodowym Galicica podziwialiśmy panoramę jezior i udało się zobaczyć pelikany. Jeszcze postoje w dwóch punktach widokowych i wieczorem wróciliśmy na nocleg. Ale zanim spać to wybrałem się jeszcze na spacer malowniczymi ścieżkami wzdłuż wybrzeża do centrum Ochrydy i z powrotem.

Dzień 6 – Albania: Tirana i Kruja

Rano przekroczyliśmy granicę z Albanią. W Tiranie przewodnik opowiedział nam o przemianach po upadku komunizmu, a sama stolica zaskoczyła nowoczesnymi ulicami i uporządkowaną zabudową. W Kruji przespacerowaliśmy się po bazarze z pamiątkami, a potem zwiedziliśmy twierdzę i muzeum Skanderbega. Wieczorem dojechaliśmy do Szkodry tylko na nocleg. To dobre dopełnienie bo poprzednim razem w Albanii zwiedziłem tylko twierdzę właśnie w Szkodrze a nie udało się wtedy zobaczyć Tirany.

Dzień 7 – Kotor i Dubrownik

Poranek rozpoczęliśmy od przejazdu do Kotoru w Czarnogórze przez malownicze czarnogórskie wybrzeże. Zwiedziliśmy z przewodnikiem stare miasto w Kotorze. Tu już miałem okazję być poprzednio ale miło było zobaczyć to miejsce znowu po 7 latach. Jak zwykle czas wolny przeznaczyłem na poszukiwanie magnesów i pocztówek… no i jedzenia, ale są jakieś priorytety. Następnie ruszyliśmy do Chorwacji do Dubrownika – perły Adriatyku. Choć już sam przejazd był atrkcyjny. Najpierw przeprawa promowa a potem trasa wzdłuż wybrzeża gdzie co chwilę przykładałem telefon do szyby by coś nagrać. Uwielbiam widok wybrzeża z tymi wszsytkimi zatoczkami, wysepkami i czystą wodą. W Dubrowiku rzewodnik oprowadził nas po murach obronnych, głównym deptaku Stradun i ulicach znanych (ponoć) z serialu „Gra o tron”. Mieliśmy też czas wolny, by odkrywać miasto na własną rękę. Zachód słońca nad Adriatykiem dopełnił piękny dzień. Nocleg mieliśmy w Neum w Bośni i Hercegowinie, choć trzeba było się trochę naczekać na granicy.

Dzień 8 – Trogir i Szybenik

Jeszcze przed śniadaniem krótki spacer nad morze, a potem ruszyliśmy do Trogiru. To miasteczko z listy UNESCO z wąskimi uliczkami i kamiennymi zabudowaniami. Spróbowałem lokalnego przysmaku – Trogirskich ravioli, czyli słodkich pierożków o delikatnym cieście, przypominającym faworki a nadziewanym figami. Następnie Szybenik – kolejna kamienna starówka, ładna ale czułem już lekkie zmęczenie oglądając kolejne miasto w podobnym stylu. Po zwiedzaniu ruszyliśmy na nocleg do Otocac.

Dzień 9 – Rovinj i Piran

Rano wyszedłem na krótki spacer na pobliską górkę i nad rzekę. Pogoda dopisywała, a okolica była cicha i spokojna. Po śniadaniu pojechaliśmy do Rovinja, najbardziej kolorowego z odwiedzanych miast. Spacer po starym mieście, suszące się pranie nad uliczkami i katedra św. Eufemii z sarkofagiem patronki miasta. Wspięcie się po 189 schodach na wieżę było lekkim wysiłkiem, ale widok z góry wart był każdego kroku. Po czasie wolnym na kawę i przekąski ruszyliśmy dalej. Po drodze krótki postój przy drewnianej wieży widokowej – niestety drzewa przysłaniały widok, ale kilka kroków dalej udało się zobaczyć ładną panoramę. Następnie przekroczyliśmy kolejną granicę by znaleźć się na Słowacji. W Piranie – ostatnim punkcie programu – znów zwiedzanie z przewodnikiem i czas na samodzielne zakupy, kolację i ostatni spacer po urokliwych zaułkach.

Dzień 10 – Awaria i powrót

Niestety, niedługo po opuszczeniu Piranu nasz autokar trafił na dziurę w drodze, co spowodowało uszkodzenie części podwozia. Konieczna była wymiana, ale w niedzielny wieczór serwisy były nieczynne. Biuro podróży szybko zareagowało – po kilku godzinach przyjechały po nas trzy autokary z innych wycieczek Rainbow. Po przesiadce ruszyliśmy w drogę powrotną do Polski, kończąc pełną wrażeń, wieloetniczną i bogatą kulturowo podróż po Bałkanach.

Lazurowe wybrzeże

Lazurowe wybrzeże

utworzone przez | mar 28, 2025 | Francja, Monako

Lazurowe wybrzeże

Lazurowe wybrzeże

16 -19 marca 2025

Lazurowe Wybrzeże

Po krótkim pobycie w Budapeszcie dotarłem do Nicei – miasta, które od samego początku zachwyciło mnie swoją atmosferą. A pomysł na Niceę urodził się podczas szukania celów podróży. Kryterium był koszt i łatwość dotarcia oraz by temperatury były wyższe niż w Polsce. Dodatkowym atutem Nicei była bliskość księstwa Monako  dzięki czemu mogłem odhaczyć kolejny kraj w moim planie odwiedzenia 40 krajów przed czterdziestką.

Nicea przywitała mnie fantastyczną słoneczną pogodą. A w kontraście do pochmurnego Budapesztu rano cieszyło mnie to jeszcze bardziej. Zwiedzanie miasta zacząłem od spaceru Promenadą Anglików. Wiał spory wiatr i mogłem się pozachwycać widokiem fal rozbijających się o brzeg. Zameldowałem się w hostelu by zostawić rzeczy i ruszyłem  na dalsze zwiedzanie. Spacer po Starym Mieście był okazją do spróbowania lokalnych specjałów – pissaladière i lodów mandarynkowych. Wdrapałem się na lokalną górę by podziwiać z niej widok na miasto. Odwiedziłem też dworzec kolejowy, żeby sprawdzić połączenia do Monako, które zaplanowałem na następny dzień.

Monako – miasto luksusu i malowniczych widoków

Rano ruszyłem pociągiem do Monako. Pierwszym przystankiem był budynek Oceanarium, który podziwiałem z zewnątrz, a następnie ogrody egzotyczne z niesamowitym widokiem na port. Spacerując dalej, dotarłem do katedry, gdzie pomodliłem się i podziwiałem wnętrze wykonane z ciemnego kamienia. Chwilę później byłem już pod Pałacem Książęcym, gdzie po zakupie pamiątek obejrzałem zmianę warty.

Kolejnym punktem było słynne kasyno Monte Carlo i jego okolice – miejsce pełne luksusowych samochodów i eleganckich budynków. Nie mogłem też pominąć słynnego zakrętu Grand Hotel Hairpin, najbardziej charakterystycznego fragmentu toru F1 w Monako. Po wszystkim postanowiłem zobaczyć plażę Larvotto, gdzie mimo wczesnej pory roku ludzie się opalali i kąpali. Spacerowałem jeszcze dalej, aż do granicy Monako, a potem zdecydowałem się iść wzdłuż francuskiego wybrzeża do kolejnej stacji kolejowej, skąd wróciłem do Nicei.

Cannes – miasto filmowego blasku

Kolejnego dnia postanowiłem odwiedzić Cannes. Po krótkiej podróży kolejowej moim pierwszym celem były słynne schody z czerwonym dywanem, które na szczęście tam były! Następnie spacerowałem wzdłuż wybrzeża, podziwiając port i promenadę. Wspiąłem się na wzgórze, gdzie znajduje się Stare Miasto z wąskimi, klimatycznymi uliczkami. Pogoda niestety nie była idealna – pochmurno, momentami deszczowo – ale i tak spacer był przyjemny. Na szczycie zwiedziłem kościół i podziwiałem panoramę miasta. Po zejściu w dół, pospacerowałem jeszcze wzdłuż plaży i udałem się na dworzec, skąd miałem godzinę do odjazdu pociągu, więc zrobiłem sobie jeszcze krótką przerwę na gorącą czekoladę w kawiarni.

Antibes – nadmorski urok i zabytkowy fort

W drodze powrotnej wysiadłem w Antibes. Najpierw odwiedziłem Fort Carré, który zrobił na mnie umiarkowane wrażenie – panorama portu była ładna, ale sam fort nie miał w środku zbyt wiele do zaoferowania. Po krótkiej wizycie ruszyłem na południe, spacerując murami wzdłuż wybrzeża. Stare Miasto w Antibes okazało się jednym z najładniejszych miejsc, jakie odwiedziłem – pełne wąskich, kamiennych uliczek, kolorowych okiennic i wszechobecnych kwiatów. Tam też zjadłem coś na szybko, a potem wsiadłem do pociągu powrotnego do Nicei.

Nicea – góry, widoki i odpoczynek

Wysiadłem na stacji Nice-Riquier z zamiarem wejścia na Mont Boron, ale szybko zmieniłem zdanie i skorzystałem z autobusu, który podwiózł mnie niemal na szczyt. Stamtąd ruszyłem do Fort Alban i dalej do Fort Baron, a następnie do punktu widokowego Petite Batterie. Widoki były świetne, a trasa spokojna. Na koniec dnia wróciłem do miasta i odpocząłem nad morzem.

Eze – średniowieczne klimaty

Ostatniego dnia podróży odwiedziłem Eze. To urokliwe miasteczko położone na wzgórzu zachwyca wąskimi uliczkami i niesamowitymi widokami. Wszedłem do Ogrodu Botanicznego na szczycie, skąd można podziwiać całą okolicę – zdecydowanie warte odwiedzenia!

Ostatnie chwile na Lazurowym Wybrzeżu

Po wizycie w Eze udałem się do Beaulieu-sur-Mer, gdzie przespacerowałem się po porcie i dotarłem do willi Kerylos – nie wszedłem do środka, bo cena 13 euro nie wydawała mi się warta. Stamtąd ruszyłem malowniczą trasą do Villefranche-sur-Mer, podziwiając widoki na zatokę.

Ostatnim punktem podróży był Park Phoenix w Nicei, położony tuż obok lotniska. Tropikalna szklarnia, flamingi i spokojna atmosfera sprawiły, że był to idealny sposób na zakończenie wyjazdu przed powrotem do Polski.

Podsumowanie

Cała wyprawa była świetnym doświadczeniem! Jeśli miałbym coś zmienić, to pewnie połączyłbym wizytę w Monako z Menton, bo Monako nie wymaga całego dnia zwiedzania. Poza tym, wyjazd był bardzo udany – bez ścisłego planowania, ale z maksymalnym wykorzystaniem czasu. Lazurowe Wybrzeże zdecydowanie warte jest odwiedzenia!

Budapeszt

Budapeszt

utworzone przez | mar 28, 2025 | Węgry

Budapeszt

Budapeszt

15 marca 2025

Pomysł na jednodniowy pobyt w Budapeszcie zrodził się spontanicznie, kiedy szukałem lotów do Nicei. Skoro i tak miałem przesiadkę na Węgrzech, postanowiłem wylecieć dzień wcześniej i zobaczyć stolicę tego kraju.

Podróż zaczęła się od porannego lotu z Warszawy. Po przylocie na lotnisko w Budapeszcie szybko znalazłem przystanek autobusu 100E, który dowiózł mnie do centrum za 2200 HUF (około 23 zł). Na miejscu okazało się, że miasto obchodzi święto narodowe – ulice były zamknięte, trwały koncerty, a wszędzie było pełno policji. Aby uniknąć tłumów, postanowiłem ruszyć na spokojny spacer.

Zwiedzanie rozpocząłem od kościoła św. Stefana, następnie przeszedłem przez Most Łańcuchowy pod Zamek Królewski. Dalej skierowałem się w stronę kościoła św. Macieja i Baszty Rybackiej – jednego z najbardziej malowniczych miejsc w Budapeszcie. Potem wróciłem nad Dunaj i dotarłem pod gmach węgierskiego parlamentu.

Na obiad wybrałem się do restauracji „Kuchnia Babci”, gdzie spróbowałem tradycyjnego węgierskiego gulaszu. Lokal miał niezwykły klimat – przypominał polskie lokale w czasach PRL. Brakowało tylko łyżek na łańcuchu. Zarówno wystrój, jak i jedzenie zrobiły na mnie świetne wrażenie.

Po południu zameldowałem się w hostelu na jednej z wysp w pobliżu centrum, zostawiłem część rzeczy i wyruszyłem na dalszy spacer. Wstąpiłem do galerii handlowej, ale większość sklepów była zamknięta z powodu święta. Na ulicy kupiłem kürtőskalács – słynne kominowe ciasto, które smakowało świetnie. Dzień zakończyłem mszą w jednym z kościołów.

Następnego dnia rano ponownie odwiedziłem okolice parlamentu, po czym tramwajem podjechałem do przystanku autobusu lotniskowego. Przed wylotem jeszcze chwilę pospacerowałem, kupiłem pamiątki i ruszyłem na lotnisko.

Ale jeszcze nie wracam do Polski, Budabeszt to tylko pierwszy etap podróży. Moim celem jest Nicea.